تفسیر آزمایش آلبومین سرم خون برای بررسی سطح مایعات در رگ ها

تفسیر آزمایش آلبومین سرم خون برای بررسی سطح مایعات در رگ ها

به طور معمول در هنگام انجام چکاب پزشک توصیه می‌کند تا از فرد یک آزمایش خون نیز گرفته شود. این آزمایش خون معمولاً شامل تست پروتئین کل سرم می‌شود و میزان های موجود در خون را اندازه می‌گیرد. انجام این آزمایش کمک می‌کند تا از سلامت کلی فرد مطمئن شد. در برخی موارد از تست پروتئین کل سرم برای تشخیص بیماری‌های جدی و خطرناک استفاده می‌شود. کبد مسئول تولید بخش اعظمی از پروتئین‌های موجود در خون است و وجود این پروتئین‌ها برای سلامت بدن ضروری می‌باشد. در ادامه به دو مورد از پروتئین‌های اصلی بدن اشاره شده:

  • آلبومین: آلبومین داروها و هورمون‌های در طول بدن جا به جا کرده و به رشد و درمان بافت‌ها کمک می‌کند.
  • گلوبولین: گلوبولین ها گروهی از پروتئین‌ها هستند که بخشی از آن‌ها توسط کبد و بخشی دیگر توسط سیستم ایمنی بدن ساخته می‌شوند. این پروتئین‌ها با عفونت مبارزه کرده و مواد معدنی مورد نیاز را در بدن جا به جا می‌کنند.

تست پروتئین کل سرم میزان تمامی پروتئین‌های موجود در خون و همچنین نسبت آلبومین به گلوبولین را در بدن اندازه گیری می‌کند. در افراد سالم میزان آلبومین موجود در خون کمی بیشتر از میزان گلوبولین است. اما تغییر این میزان باعث بیماری نمی‌شود.

آلبومین چیست؟

آلبومین چیست؟

آلبومین‌ها در حقیقت گروهی از پروتئین‌ها هستند که از نظر ظاهری به هم شبیه‌اند و در بدن حیوانات و خون انسان‌های یافت می‌شوند. هدف از این مقاله بررسی آلبومین موجود در خون انسان‌هاست. آلبومین فراوان‌ترین پروتئین موجود در خون انسان است و چیزی در حدود 50 تا 60 درصد از کل پروتئین‌های خون را تشکیل می‌دهد. این پروتئین توسط کبد ساخته شده و به کمک خون در بدن به گردش در می‌آید. در یک بدن سالم مقدار کمی از آلبومین از کلیه‌ها عبور کرده و توسط ادرار دفع می‌شود.

وظیفه آلبومین در بدن چیست و چگونه عمل می‌کند؟

وظیفه آلبومین در بدن چیست و چگونه عمل می‌کند؟

  • آلبومین فشار اسمزی را که باعث چرخش آب در بدن می‌شود کنترل می‌کند. با هر پمپاژ خون توسط قلب فشار موجود درون رگ‌ها افزایش پیدا کرده و باعث می‌شود تا مایعات موجود در رگ‌ها به بافت‌های مجاور خود منتقل شوند. اما آلبومین با برقراری فشار اسمزی از این اتفاق جلوگیری می‌کند.
  • آلبومین به هورمون‌ها، ویتامین‌ها، داروها، اسیدهای چرب، مواد معدنی و دیگر مشتقات موجود در خون متصل می‌شود و آن‌ها را در طول بدن جا به جا کرده و سپس به بافت‌های مختلف بدن منتقل می‌کند. در سطح آلبومین قسمت‌های مختلفی برای اتصال به مواد مختلف موجود در خون وجود دارد.
  • همچنین آلبومین اصلی‌ترین آنتی اکسیدان موجود در خون است. این ماده با متصل شدن به آهن موجود در خون و واکنش نشان دادن نسبت به رادیکال‌های آزاد از ارتباط آن‌ها با دیگر بافت‌های بدن جلوگیری کرده و مانع آسیب آن‌ها می‌شود.

تست آلبومین

تست آلبومین

در آزمایش سرم آلبومین میزان آلبومین موجود در خون اندازه گرفته می‌شود. پایین بودن سطح آلبومین در بسیاری از بیماری‌ها رایج است. بنابراین در برخی موارد برای تشخیص بیماری‌ها، بررسی نیاز به انجام دیگر آزمایش‌ها و چک کردن روند درمان از فرد تست سرم آلبومین گرفته می‌شود. به طور معمول در آزمایشات خونی که در ادامه به آن اشاره شده است تست سرم آلبومین نیز گرفته می‌شود:

  • پانل متابولیک جامع که برای بررسی سلامت و عملکرد کل بدن انجام می‌شود.
  • آزمایش عملکرد کبد که برای بررسی وجود هرگونه التهاب، عفونت و یا آسیب و بیماری‌های کبدی انجام می‌شود.
  • تست پروتئین کل سرم که برای بررسی سطح مواد مغذی و سلامت عمومی بدن و همچنین تشخیص بیماری‌های کبدی و کلیوی انجام می‌شود.
  • آزمایش رنال که برای بررسی عملکرد کلیه و تشخیص بیماری‌های کلیوی انجام می‌شود.

سطح آلبومین نرمال

سطح آلبومین نرمال

سطح طبیعی آلبومین به آزمایشگاهی که آزمایش را انجام داده است بستگی دارد. اما به طور معمول سطح آلبومین خون باید بین 4/3 تا 4/5 گرم بر دسی لیتر یا 34 تا 54 گرم بر لیتر باشد. سطح آلبومین نرمال رو به بالا نشانه‌ی سلامت عمومی بدن است. سطح آلبومین 5/4 یا بالاتر از آن باعث کاهش مرگ و میر می‌شود. برای مثال احتمال زنده ماندن افرادی با سطح آلبومین بالا در بیماری‌هایی نظیر نارسایی‌های قلبی و سرطان بیشتر است.

سطح آلبومین پایین

سطح آلبومین پایین

در صورتی که سطح آلبومین فردی از میزان تعیین شده توسط آزمایشگاه کم‌تر باشد به این معناست که فرد دچار کمبود آلبومین می‌باشد. به طور کلی سطح آلبومین زیر 4/3 گرم بر دسی لیتر یا 34 گرم بر لیتر به معنی کمبود آلبومین در فرد است. کمبود سطح آلبومین را هیپوآلبومینمی می‌نامند. کمبود آلبومین در اکثر افرادی که به بیماری‌هایی نظیر دیابت، سرطان و بیماری‌های کبدی دچار هستند دیده می‌شود و بیشتر به نظر می‌رسد که این کمبود ناشی از وجود همین بیماری‌هاست. همچنین میزان آلبومین موجود در خون بیان کننده‌ی شدت بیماری فرد نیز می‌باشد و این به این معناست که هرچه میزان این پروتئین در خون کمتر باشد بیماری فرد شدیدتر است. بر طبق تحقیقات انجام شده هرچه میزان آلبومین در افراد کم‌تر باشد به همان اندازه میزان مرگ و میر افزایش پیدا می‌کند.

دلایل کاهش سطح آلبومین

دلایل کاهش سطح آلبومین

  • وجود التهاب اصلی‌ترین دلیل کاهش سطح آلبومین است. اصولاً بعد از آسیب دیدگی و بیماری فرد دچار تورم و التهاب می‌شود. و با تحریک کانال‌های تولید کننده‌ی پروتئین باعث افزایش تولید پروتئین‌های دفاعی نظیر پروتئین واکنشی سی می‌شود.
  • با افزایش تولید پروتئین واکنشی سی توسط کبد و دیگر پروتئین‌ها توسط دستگاه ایمنی، تولید آلبومین کاهش می‌یابد. همچنین نشت خون و املاح موجود در آن از رگ به دلیل آسیب دیدگی و پارگی ناشی از ضربه؛ تورم و سپسیس نیز از دیگر دلایل کاهش آلبومین محسوب می‌شود.
  • اگر چه تا چندی پیش تصور می‌شد که سو تغذیه و عدم استفاده‌ی کافی از مواد پروتئینی نقش مهمی در کمبود سطح آلبومین ایفا می‌کند؛ اما امروزه تحقیقات ثابت کرده است که سو تغذیه تأثیری بر کمبود آلبومین نمی‌گذارد و افرادی که دچار سوءتغذیه هستند عموماً آلبومین بالایی دارند.
  • علاوه بر این بدن انسان‌ها با کاهش یا افزایش تولید آلبومین خود را با میزان پروتئین مصرفی فرد سازگار می‌کند. بر طبق تحقیقات تولید آلبومین در بدن افرادی که پروتئین بیشتری مصرف می‌کنند در مدت کوتاهی افزایش پیدا می‌کند. اگرچه در این تحقیقات به طور اختصاصی به سطح آلبومین موجود در خون و میزان آن در زمان کاهش تولید پرداخته نشده است.
  • به دلیل این که آلبومین در کبد تولید می‌شود؛ بیماری‌های کبدی می‌توانند باعث توقف تولید و کاهش سطح آلبومین در فرد شوند.

چه بیماری‌هایی منجر به کمبود آلبومین خون می‌شوند؟

پایین بودن سطح آلبومین در بیماری‌ها و آسیب دیدگی‌هایی که در ادامه به آن اشاره می‌شود دیده شده است:

  • سوختگی شدید
  • سرطان
  • سندرم کارسینویئد
  • نارسایی احتقانی قلب
  • دیابت
  • کم کاری تیرویئد
  • عفونت
  • تورم و التهاب شدید یا حاد
  • بیماری های کلیوی
  • بیماری های کبدی
  • سندروم نفروتیک

پدیده‌هایی مانند حاملگی یا تزریقات داخل وریدی شدید که سطح مایعات درون رگ‌ها را افزایش دهد نیز باعث کاهش سطح آلبومین در فرد می‌شود. برخی از جهش‌های ژنتیکی یا وجود دیگر ژن‌های آلبومین نیز از دلایل کاهش سطح این پروتئین در  خون می‌باشند. همچنین آلبومینمی مادر زادی از بیماری‌های ژنتیکی منحصر به فردی است که باعث کاهش سطح آلبومین در فرد می‌شود. می‌توان گفت بیشتر افرادی که به آلبومینمی مادر زادی دچار هستند به طور نسبی سالم‌اند اما ممکن است دچار تورم، کلسترول بالا، پوکی استخوان و یا عفونت دستگاه تنفسی شوند.

درمان پایین بودن سطح آلبومین

درمان پایین بودن سطح آلبومین

 پایین بودن سطح آلبومین بیشتر نشانه‌ی وجود بیماری است تا دلیل آن بنابراین درمان آن به بیماری اصلی فرد بستگی دارد. در صورت پایین بودن سطح آلبومین پزشک برای بررسی عملکرد کلیه‌ها و کبد از بیمار می‌خواهد تا آزمایشات بیشتری انجام دهد.

روش‌های افزایش سطح آلبومین

روش‌های افزایش سطح آلبومین

تورم و التهاب از دلایل اصلی کاهش سطح آلبومین در فرد محسوب می‌شوند بنابراین در صورت عدم وجود هر گونه بیماری دیگری، رعایت کردن یک رژیم ضد التهاب و تورم می‌تواند باعث افزایش سطح آلبومین خون شود. مصرف مواد زیر به افزایش آلبومین کمک می‌کند:

  • آمینو اسید (مخصوصا آمینو اسیدهای شاخه دار)
  • نی استیل سیستئین
  • ویتامین سی و ویتامین ایی
  • ویتامین دی (در صورت کمبود این ویتامین در بدن)
  • روغن ماهی؛ امگا 3 و اسید های چرب
  • پروبیوتیک ها
  • کاروتنویئدها
  • فیبر
  • تیامین یا ویتامین بی 1
  • اسید فولیک
  • سلنیوم
  • گلوتاتیون
  • کورکومین
  • جینسنگ

بالا بودن سطح آلبومین

بالا بودن سطح آلبومین

در صورتی که سطح آلبومین فردی از میزان تعیین شده در آزمایشگاه بیشتر باشد به این معناست که فرد دارای سطح آلبومین بالا است. به طور معمول سطح آلبومین بیش از 4/53 گرم بر دسی لیتر یا 54 گرم بر لیتر بالا تلقی می‌شود. بالا بودن سطح آلبومین را هایپرآلبومینمیا می‌نامند.

دلایل بالا بودن سطح آلبومین

  • کم آبی حاد و شدید از اصلی‌ترین دلایل بالا رفتن سطح آلبومین در آزمایش خون است چرا که در این حالت سطح مایعات خون پایین نشان داده می‌شود در حالی که سطح آلبومین ثابت است.
  • برخی از داروها مانند انسولین، کورتیکواستروئیدها، هورمون‌های رشد، آندروژن ها و استروئیدهای آنابولیک باعث بالا رفتن سطح آلبومین می‌شوند.
  • داشتن رژیمی با میزان پروتئین بالا یا استفاده از مکمل‌های پروتئینی در برخی از افراد باعث بالا رفتن میزان آلبومین می‌شود. اما با توجه به این که این تحقیق بر روی تعداد کمی از افراد صورت گرفته است در مقایسه با تحقیقات جامعی که بر طبق آن‌ها به جز در موارد خاص میزان پروتئین مصرفی تأثیری بر سطح آلبومین نمی‌گذارد ارزش بالایی ندارد.
  • بالا رفتن سطح آلبومین در افرادی که به سندروم متابولیک و یا مقاومت به انسولین دچار هستند نیز دیده می‌شود.

آزمایش ادرار آلبومین

آزمایش ادرار آلبومین

در یک بدن سالم میزان کمی از آلبومین از کلیه‌های فرد رد شده اما وارد ادرار نمی‌شود. اما حتی در مراحل اولیه‌ی بیماری‌های کلیوی کلیه اجازه می‌دهد تا مقدار کمی از آلبومین وارد ادرار شود. این میزان از آلبومین را می‌توان به کمک آزمایش ادرار که به نام آزمایش میکروآلبومین یا نسبت کراتنین شناخته می‌شود اندازه گرفت. این آزمایش می‌تواند بر روی نمونه ادرار تصادفی و نمونه ادرار ۲۴ ساعته انجام شود. بیماری‌هایی نظیر دیابت و فشار خون بالا می‌توانند باعث بروز بیماری‌های کلیوی در فرد شوند. بنابراین افرادی که به این قبیل از بیماری‌ها مبتلا هستند باید هر ساله برای بررسی عملکرد کلیه‌ها آزمایش میکروآلبومین را انجام دهند.

آلبومین در بیماری‌ها و اختلالات

آلبومین در بیماری‌ها و اختلالات

آلبومین و آب آوردن شکم

آب آوردن شکم بیماری است که در آن مایعات بدن در بین غشای دیواره‌ی شکم و غشایی که ارگان‌های داخلی را در بر گرفته است و حفره‌ی صفاق نام گرفته جمع می‌شوند. این شرایط بیشتر به دلیل بیماری‌های کبدی و یا سرطانی که در کل بدن پخش شده باشد رخ می‌دهد. آسیت یا آب آوردن شکم دلایل مختلفی دارد. یکی از این دلایل پایین بودن سطح آلبومین خون است. چرا که با پایین بودن سطح آلبومین فشار و جریان اسمزی درون رگ‌ها برقرار نشده و مایعات از درون رگ‌ها خارج و به درون حفره‌ی صفاق سرازیر می‌شوند.

آلبومین و سوختگی

با توجه به میزان آلبومین در خون می‌توان شدت سوختگی را در افرادی که دچار سوختگی شده‌اند بررسی کرد. چرا که هرچه میزان سوختگی بیشتر و شدیدتر باشد سطح آلبومین به همان اندازه کاهش پیدا می‌کند. در سوختگی‌های شدید رگ‌های خونی نزدیک به سطح پوست آسیب می‌بینند. زخم‌های ناشی از سوختگی از خود مایعاتی را ترشح می‌کنند که باعث کاهش سطح آلبومین خون می‌شود.

آلبومین و سرطان

هرچه تومورهای سرطانی در بدن پخش شوند میزان تورم و التهابات افزایش یافته و در نتیجه آلبومین کاهش پیدا می‌کند.

آلبومین و سندرم کارسینوئید

تومورهای کارسینوئید تومورهای سرطانی کوچکی هستند که رشد کمی دارند و در قسمت‌هایی از روده، معقد، شکم و آپاندیس به وجود می‌آیند. بخشی از این تومورها از خود هورمون‌هایی نظیر سرتونین ترشح می‌کنند که باعث پیدایش سندروم کارسینویئد در فرد می‌شود. از علائم این بیماری به جز پایین بودن سطح آلبومین می‌توان به اسهال، تنگی نفس، قرمزی پوست و تپش قلب‌های دوره‌ای اشاره کرد.

آلبومین و نارسایی‌های احتقانی قلب

پایین بودن سطح آلبومین باعث افزاش خطر نارسایی‌های قلبی در افراد مختلف می‌شود. پایین بودن سطح آلبومین حتی در افرادی که سیگار نمی‌کشند و کلسترول پایینی دارند نیز باعث افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های عروق کرونر می‌شود.

آلبومین و دیابت

بالا بودن میزان آلبومین در خون باعث افزایش مقاومت بدن به انسولین می‌شود اما نمی‌توان گفت که این مسئله به تنهایی باعث پیدایش دیابت نوع 2 در فرد می‌شود. در حقیقت بر طبق تحقیقی که بر روی 15.428 فرد مختلف انجام شده است کسانی که در طول 5 سال تحقیق سطح آلبومین خونشان افزایش یافته است کمتر در معرض ابتلا به دیابت نوع 2 هستند.

آلبومین و بیماری‌های کلیوی

کلیه‌های مواد و مایعات اضافه را از سطح خون گرفته و کمک ادرار از بدن دفع می‌کنند. سندروم نفروتیک بیماریی است که در آن عملکرد کلیه‌ها با مختل رو به رو شده و باعث دفع آلبومین در فرد می‌شوند. در نتیجه سطح آلبومین خون کاهش و میزان آن در ادرار افزایش پیدا می‌کند.

آلبومین و بیماری‌های کبدی

سیروز کبدی حادترین و پیچیده‌ترین بیماری کبدی است که در آن سلول‌های کبد آسیب دیده و با بافت اسکار جایگزین می‌شوند. از آنجایی که آلبومین توسط کبد ساخته می‌شود آسیب سلول‌های آن به معنای کاهش تولید آلبومین و تغییر شکل و جلوگیری از عملکرد آن  محسوب می‌شود.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *