تشخیص عفونت ادراری با آزمایش نمونه ادرار و کشت باکتری مجرای ادرار

عفونت ادراریبه طور خاص عفونت مجاری ادراری پیچیده و غیر پیچیده شامل عفونت مجاری ادراری همراه با کلامیدیا تراکوماتیس(نوعی عفونت باکتریایی) و مسائل مربوط به بررسی باکتریوری بدون علامت است. عفونتهای مجرای ادراری خیلی رایج هستند. مطالعات نشان داده اند که حدود 50 درصد از همه زنان عفونت مجاری ادراری را در طول عمر خود تجربه کرده‌اند، 25 این افراد درصد عفونتهای مکرر داشته‌اند. بسیاری از زنان عفونت‌های غیر پیچیده دارند که نیازی به کشت ادرار ندارند. روند تشخیص موثر فقط با درخواست کشت ادرار محقق می‌شود البته این آزمایش در صورت نیاز انجام میشود و می‌تواند موجب رضایت بیمار, کاهش هزینه‌ها و جلوگیری از به خطر افتادن سلامتی بیمار شود.

هنگامی که بیماران علائم عفونتهای مجرای دارند و سابقه رابطه جنسی آنها نشان میدهد که ممکن است در معرض خطر باشند، باید بیماری اورولوژیکی کلامیدیا تراکوماتیس در نظر گرفته شود. احتمال بیماری باکتریوری بدون علامت در سنین بالای ۵۰ سال نیز افزایش می‌یابد.

انواع عفونت ادراری


انواع عفونت ادراریعفونت ادراری میتواند شامل یکی از دو مورد زیر باشد:

UTI غیر پیچیده

افرادی که علائم عفونت اداری غیر پیچیده دارند نیازی به کشت ادرار ندارند. آنها می‌توانند به صورت تجربی درمان شوند و هیچ پیگیری لازم نیست مگر اینکه علائم بهبود نیافته باشند. بهترین نمونه‌ها عبارتند از: سوزش ادرار، تکرر ادرار، نیاز شدید به ادرار، درد خیلی زیاد.

  • در زنانی که دستگاه تناسلی طبیعی و بدون مانع دارند، واخیرا سابقه استفاده از هیچ گونه ابزاری نداشته‌اند و علائم آنها نشان دهنده عفونت ادراری خفیف باشد.
  • اغلب در زنان جوان با فعال جنسی زیاد رخ می‌دهد.
  • هیچ عامل پیچیده‌ای وجود ندارد.
  • زنان مبتلا به عفونت ادراری غیر پیچیده نیازی به کشت ادرار ندارند و می‌توانند به صورت تجربی درمان شوند.

UTI پیچیده 

افراد مبتلا به عفونتهای مجرای ادراری پیچیده نیاز به آزمایش کشت ادرار و حساسیت دارند. عفونتهای مجرای ادراری پیچیده در افراد زیر اتفاق می‌افتد :

  • مردان
  • بیمار کاتتریزه شده(سوند وصل شده)
  • فرزندان
  • عفونتهای نیاز به بستری در بیمارستان
  • بارداری
  • استفاده اخیر از ابزار مجرای ادراری
  • افراد مشکوک به پیلونفریت
  • ضعف مکانیسم دفاعی میزبان
  • افرادی که عفونت مجرای ادرار در آنها مجددا عود کرده
  • افرادی که اختلالات دستگاه تناسلی دارند
  • درمان ناموفق با آنتی بیوتیک یا علائم پایدار
  • افراد دارای نارسایی کلیوی

چه کسانی در چه زمانی نیاز به تست آزمایش عفونت ادرار دارند؟


آزمایش عفونت ادراربه زنانی که علائم عفونتهای ادرای پیچیده دارند، توصیه می‌شود که آزمایش کشت ادرار انجام دهند. علائم عفونت‌های مجاری ادراری پیچیده عبارتند از:

  • مجرای ادراری غیر طبیعی مانند سنگ، برگشت، کاتتر(سوند ادراری)،
  • اختلال مکانیسم دفاعی میزبان، به عنوان مثال بارداری، دیابت، ايمونوساپرسيو(سرکوب کننده سیستم ایمنی)،
  • اختلال عملکرد کلیه
  • نشانه‌های پیلونفریت،
  • بیش از سه عفونت مجرای ادراری در یک سال، یا
  • عود مجدد عفونت ادراری در طی دو هفته.
  • زنان با فاکتورهای عفونت ادراری پیچیده
  • همه زنان باردار
  • مردان مشکوک به عفونت مجرای ادراری
  • مشکوک به پیلونفریت حاد
  • پروستات

عفونت ادراری در زنان باردار


زنان مبتلا به باکتریوری بدون علامت در ابتدای بارداری 20-30 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به پیلونفریت نسبت به زنان بدون باکتریوری هستند. این زنان بیشتر در معرض زایمان زودرس هستند و نوزادانی کم وزن به دنیا می‌آورند. غربالگری تمام زنان باردار برای باکتریوری بدون علامت با استفاده از نمونه گیری ادرار در هفته 12 تا 16 بارداری توصیه می‌شود. اگر باکتریوری با انجام غربالگری تشخیص داده شود، بیمار باید تحت درمان قرار گیرد و آزمایش ادرار در طول بارداری هر هفته انجام شود. مدت درمان ضد میکروبی باید 7 روز باشد. نتایج آزمایش حساسیت به انتخاب آنتی بیوتیک کمک خواهد کرد. در طول سه ماهه اول باید از تریمتوپرم اجتناب کرد. استفاده از نیتروفورانتوئین در اوایل بارداری ایمن است، اما باید در دوران شیردهی اجتناب شود زیرا ممکن است باعث ایجاد همولیز در نوزادان شود.

تست عفونت ادراری در مردان


عفونت ادراری در مرداندرخواست برای کشت ادرار نباید شروع درمان آنتی بیوتیکی که از نظر بالینی تایید شده را به تاخیر بیاندازد . نتایج کشت ادرار به انتخاب آنتی بیوتیک کمک خواهد کرد. تمام عفونتهای مجرای ادرای  در مردان پیچیده هستند، بنابراین، همیشه کشت ادرار انجام می‌شود، حتی اگر نوار ادرار منفی باشد. این به این علت است که عفونتهای ادراری خفیف در مردان جوان شایع نیست. این اختلال با افزایش سن به دلیل التهاب پروستات و کاهش دفاع بدن در برابر عفونت افزایش می‌یابد. خیلی خوب است اگر یک دوره هفت روزه تریمتوپریم را پس از گرفتن نمونه ادرار آغاز کنید و وقتی نتایج مشاهده شد، این انتخاب دارو را بررسی کنید.

عفونت ادراری چطور تشخیص داده می شود؟


تست‌ها و روش‌های تشخیص عفونت‌های مجرای ادراری عبارتند از:

  • تجزیه و تحلیل نمونه ادرار. ممکن است پزشک برای بررسی سلول‌های سفید خون، گلبولهای قرمز یا باکتری از شما بخواهد تا نمونه گیری ادرار را در آزمایشگاه انجام دهید. برای جلوگیری از آلودگی احتمالی نمونه، ممکن است به شما یادآور شوند که ابتدا ناحیه تناسلی خود را با یک پد ضد عفونی کننده پاک کنید و از اواسط ادرار نمونه بگیرید.
  • کشت و رشد باکتریهای مجرای ادراری در یک آزمایشگاه. تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی ادرار گاهی اوقات با کشت ادرار انجام می‌شود. این آزمایش به پزشک نشان می‌دهد که چه باکتری باعث عفونت شما شده است و چه داروهایی موثرتر خواهد بود.
  • تصویربرداری از مجرای ادراری. اگر شما به طور مکرر دچارعفونتهای مجرای ادراری می‎شوید تشخیص پزشک شما این است که دستگاه ادراری شما دچار اختلال شده است، ممکن است یک سونوگرافی، توموگرافی کامپیوتری(CT)یا تصویربرداری رزونانس مغناطیسی(MRI)برایتان بنویسد. همچنین ممکن است پزشک با استفاده از رنگ کنتراست ساختار مجرای ادراری شما را واضح تر کند.
  • استفاده از اسکوپ برای مشاهده داخل مثانه. اگر عفونتهای مکرر داشته باشید، ممکن است پزشک سیستوسکوپی را برای شما توصیه کند در این روش با استفاده از یک لوله طولانی و نازک با یک لنز (سیستوسکوپ) برای دیدن داخل مثانه و مجرای ادراری، مشاهده می‌شود. سيستوسکوپ وارد مجرای ادراری شما شده و داخل مثانه مي‌شود.

درمان


درمان عفونت ادراریآنتی بیوتیکها معمولا از اولین درمانهای عفونتهای دستگاه ادراری هستند. کدام داروها تجویز می‌شوند و برای چه مدت بستگی به وضعیت سلامت و نوع باکتریهای موجود در ادرار شما دارد.

عفونت ساده

داروهایی که معمولا برای عفونتهای ساده توصیه می‌شود عبارتند از:

  • تریمتوپریم / سولفامتوکسازول (باکتریم، سپترا،…)
  • فسفومایسین (مونورول)
  • نیتروفورانتوئین (ماکرودانتین ،ماکروبید)
  • سفالکسین (کافلکس)
  • سفتریاکسون

گروهی از داروهای آنتی بیوتیک شناخته شده با عنوانهای فلوروکینولونها مانند سیپروفلوکساسین (سیپرو)، لووفلوکساسین (لواکویین) و دیگر موارد معمولا برای UTI ساده توصیه نمی‌شوند، زیرا خطرات این داروها به طور کلی بیش از منافع درمان UTIهای غیرپیچیده است. در برخی موارد، مانندUTIپیچیده یا عفونت کلیه، پزشک ممکن است داروی  فلوروکینولون را در صورتی که گزینه های دیگر درمان وجود نداشته باشد, تجویز کند. اغلب علائم در عرض چند روز پس از درمان ظاهر می‌شوند. اما ممکن است لازم باشد برای یک یا چند هفته آنتی بیوتیک را ادامه دهید. یک دوره کامل آنتی بیوتیک را همانطور که پزشک تجویز کرده است,مصرف کنید .هنگامی که UTI غیرپیچیده زمانی که شما سلامت هستید اتفاق می‌افتد، پزشک ممکن است دوره ای کوتاه تری از درمان را توصیه کند، مثلا مصرف یک آنتی بیوتیک برای یک تا سه روز. اما آیا این دوره کوتاه درمان برای عفونت شما کافی هست یا خیر, بستگی به علائم خاص و سابقه پزشکی شما دارد. همچنین ممکن است پزشک شما یک داروی مسکن (ضد درد) تجویز کند که باعث بیحسی مثانه و مجرای ادرار شما در هنگام ادرار شود، اما درد بعد از شروع آنتی بیوتیک درد خیلی زود کاهش می‌یابد.

عفونتهای مکرر

اگرعفونتهای مکرر دارید، پزشک ممکن است توصیه‌های خاصی از قبیل:

  • آنتی بیوتیک با دوز پایین، برای شش ماه اول و گاهی اوقات برای طولانی مدت تجویز کند
  • تشخیص و درمان خود، اگر با پزشک خود در تماس هستید
  • یک دوز آنتی بیوتیک پس از رابطه جنسی اگر عفونت شما مربوط به فعالیت جنسی باشد
  • درمان استروژن واژینال اگر شما در مرحله پس از یائسگی هستید

عفونت شدید

برای عفونت ادراری شدید، شما ممکن است نیاز به درمان با آنتی بیوتیکهای داخل وریدی در بیمارستان داشته باشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *